Co sądzicie o stylu pisania Justyny Kopińskiej — czy jest bardziej emocjonalny czy zdystansowany?
Czy autorka ingeruje w narrację, czy raczej pozwala mówić faktom i bohaterom?
Jak buduje napięcie i dramaturgię w reportażach?
Czy czuliście, że któryś reportaż jest szczególnie mocny literacko?
Czy po tej książce czujecie większą potrzebę reagowania na niesprawiedliwość?
Dlaczego ludzie często nie reagują, nawet gdy widzą krzywdę?
Czy uważacie, że każdy z nas w jakimś stopniu „odwraca oczy”?
Co może sprawić, że społeczeństwo będzie bardziej wrażliwe na takie problemy?
Zapraszamy zatem na kwietniowe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki i spróbujmy wspólnie znaleźć odpowiedzi na te i być może, inne, nie mniej ciekawe pytania.
