Nowości – biografie, wspomnienia, dzienniki

Powiększ obraz

Rowerem i pieszo przez Czarny Ląd: listy z podróży afrykańskiej z lat 1931-1936
Kazimierz Nowak, zebrał, opracował i wstępem opatrzył Łukasz Wierzbicki (autor książki dla młodzieży Afryka Kazika). Wydanie VI

Kazimierz Nowak urodził się w 1897 roku w miejscowości Stryj na Podkarpaciu. Po I wojnie światowej mieszka w Poznaniu i stąd właśnie rozpoczyna swe pierwsze wędrówki rowerowe, początkowo po kraju. Zwiedza, poznaje, fotografuje i opisuje. W okresie kryzysu (1925) wyjeżdża z kraju, podróżuje po Europie i tym samym jako korespondent i fotograf, próbuje zarobić na chleb. W tym czasie postanawia przemierzyć ląd Afryki, o czym marzy i rozpoczyna przygotowania. Wyrusza w 1931 roku. Początek trasy zaczyna się w Poznaniu, potem Rzym, Neapol, Trypolis, Przylądek Igielny (Przylądek Agulhas, najbardziej wysunięty na południe kraniec Afryki, stanowi umowna granicę oceanów Indyjskiego i Atlantyckiego). Ze względu na niespokojną sytuację w Cyranejce (północno-wschodnia Libia, kraina historyczna u wybrzeży Morza Śródziemnego) wraca do Egiptu i stąd w kierunku południowym, wzdłuż Nilu udaje się w dalszą podróż. Pod płachtą namiotu stanowiącą dach jego lokum samotnego podróżnika spisuje to zobaczył, co przeżył i o czym myślał. Spotyka ludność tubylczą, życzliwych mu misjonarzy oraz przedstawicieli bezwzględnych białych wyzyskiwaczy. Wrażliwy na ludzką krzywdę i przepełniony szacunkiem dla dziewiczej i pięknej przyrody Afryki, dokonuje surowej oceny imperialnych zwyczajów Europejczyków.

Pióro: autobiografia literacka Marek Nowakowski

Trudne dla literatów czasy PRL-u. Ludzie wyrachowani radzili „panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek”, jednak jak pisze autor, trudno mu było zachować tę harmonię. Nie każdy potrafił. Kolejne opowiadania, kolejne miejsca, w których trzeba je złożyć. Pierwsza publikacja. Pierwsze pochwalne słowa różnych autorytetów. Pisanie szansą wyzwolenia. Warszawska ulica Widok, nijakie śródmieście. Cztery najważniejsze miejsca, które na zawsze zostaną w pamięci: licha knajpka Pod Bombą, solidny dom o przedwojennej architekturze lat 30-ych, Widok numer 8, mieszkanie Wilhelma Macha – nieocenione spotkania z Iwaszkiewiczem, Brandysem, Broszkiewiczem, Otwinowskim i Krysią Wodzińską. W końcu miejsce czwarte – kawiarnia Małgorzatka.

Polskie piekiełko: obrazy z życia elit emigracyjnych 1939-1945 Sławomir Koper

Książka o polskich elitach emigracyjnych lat 1939-1945. Wśród nich: Wieniawa-Długoszewski, Słonimski, Lechoń, Tuwim, epizodycznie – Sikorski, Sosnkowski, Składkowski oraz nowe nazwiska, które pojawiły się w publikacjach S. Kopra po raz pierwszy: Józef Retinger – nieokreślona postać gabinetu Sikorskiego, profesor Stanisław Kot – wróg piłsudczyków i sanacji, w końcu Krystyna Skarbek, piękna agentka brytyjskiego wywiadu. Nie mogło tez zabraknąć Władysława Andersa, zdobywcy Monte Cassino, pragnącego sławy generała. Jego życie osobiste także przyprawia o westchnienie, zaś wrażliwość na uroki dam przysporzyła mu wiele kłopotów, czym wsławił się równie mocno, jak działaniami na rzecz obrony kraju.

Dziennik Julia Hartwig

Literacki obraz życia autorki z okresu po 1992 roku. Przedstawia czasy pobytu stałego w stolicy, skąd wielokrotnie wyjeżdżała za granicę. Dziennik ten opowiada o pracy, ważnych wydarzeniach z życia politycznego kraju, zmianach społecznych i obyczajowych. Jest najbardziej ciepłą i osobistą częścią (jedną z trzech) dzienników. Zawiera zapis wielu wspomnień, portretów ważnych osób, także peregrynacji literackich, bo książka w życiu autorki zajmuje jedno z miejsc najważniejszych.

Klangor i fanfary: opowieści z Mazowsza Lechosław Herz

Nizinna kraina pośrodku Polski. Warszawa – „Mówiąc o Mazowszu, najczęściej ma się na myśli Warszawę, ale nie ona decyduje o oglądzie Mazowsza, acz na nim wyrosła, jest jego stolicą i żywi się jego sokami”.
Zbiór opowieści, esejów, gawęd, o tym co w Mazowszu najbardziej może zafascynować, a to co najciekawsze zazwyczaj znajduje się „daleko od szosy”. To sól ziemi, miejsca wtopione w kulturowy obraz Mazowsza, harmonijnie połączone z naturalnym środowiskiem. Dziś często
ulegające degradacji, jakby wstydliwie zapominane.

Nietoperz w świątyni. Biografia Jerzego Nowosielskiego Krystyna Czerni

Wspaniała, odważna biografia Jerzego Nowosielskiego.
Asystenta Tadeusza Kantora, ucznia wiernego ideałom Tadeusza Brzozowskiego. Malarza, rysownika, scenografa, filozofa i teologa prawosławnego. Jego dzieła to przede wszystkim ikony, ale także dzieła monumentalne: dekoracje ścienne, m.in. w kościele w Lourdes, kościele Ducha Świętego w Tychach, kościele Reformatów na Azorach w Krakowie, dolnej cerkwi św. Jana Klimaka w Warszawie, kościele Podwyższenia Krzyża Św. w Warszawie na Jelonkach oraz w cerkwi w Hajnówce. W Białym Borze stworzył niewielką cerkiew greckokatolicką, w której zaprojektował architekturę, wyposażenie wnętrza i wystrój malarski.

Niewolnicy słońca Antoni Ferdynand Ossendowski

„Dziś już takiej Afryki nie ma, ani takich podróżników jak Antoni Ferdynand Ossendowski” (z okładki książki). Afryka szepcząca złowrogo, pełna złej i dobrej magii czarowników, nieopętana przez cywilizacje, ledwie cokolwiek „nadgryziona” zębem ludzkiej pazerności i zachłanności. Zwierzęta dziko wędrujące w poszukiwaniu wody i drapieżniki podążające w ślad za nimi. Polowania, które kończą się sukcesem, stają się jednym z warunków przetrwania. Afryka piękna, sucha, lepka od potu, dzika i ujarzmiana, zgodna z naturą i symbiotyczna z człowiekiem.

Szara godzina Zofia Kucówna

Książka – ostatni monolog, teatralne pożegnanie z publicznością. Emerytura – wyrok, czy nowe, ciekawe życie? Kiedy nocą przychodzą refleksje, wyrzuty sumienia – może zbyt mało, może zbyt szaro, może źle. Zapomną o mnie? Ile dokonaliśmy? Mała, uboga garsteczka… szary pył dokonań… Wspomnienia, ludzie portrety, zatrzymane w kadrze zdarzenia. Książka pełna nostalgii, mądrości, książka dla każdego, komu człowiek i teatr są bliskie.

Kobiety dyktatorów: prawdziwe historie Diane Ducret

„Mój ukochany Fürerze, każdego dnia myślę o Panu, o każdej godzinie, w każdej minucie! Jakże chętnie przyjechałabym do Berlina, by Pana odwiedzić!” Trudno sobie wyobrazić niskiego mężczyznę z surowym wąsikiem jako symbol seksualności i pożądania. A jednak. Adolf Hitler otrzymał od swoich wielbicieli więcej listów niż Mick Jagger i grupa The Beatles razem wzięci. Nietuzinkowy rewolucjonista, Benito Musolini. Atletycznie zbudowany porywa za sobą kobiety wielu narodowości. Proste dziewczyny wychowane na wsi i młode rewolucjonistki wykształcone na uniwersytetach, posługujące się wieloma językami. Włodzimierz Iljicz Lenin, Józef Wissarionowicz Dżugaszwili – Stalin, Antonio Salazar, Jean Bedel Bokassa, Mao Zedong, Nicolae Ceauşescu i kobiety, które kochały, pomimo potworności, zdrad, zniewolenia i śmierci.