Parki narodowe w Polsce Grzegorz Rąkowski

Powiększ obraz

W Polsce park narodowy jest najwyższą formą ochrony przyrody. Stanowi gwarancję na zachowanie różnorodności biologicznej, przyrody nieożywionej i walorów krajobrazowych, ale przede wszystkim przywrócenie właściwego stanu zasobów i składników przyrody oraz odtworzenie zniekształconych siedlisk przyrodniczych, a także umożliwienie dostępu do obszarów parków w celach naukowych, edukacyjnych, kulturowych, turystycznych i rekreacyjnych.

Wokół parku narodowego tworzy się strefę ochronną, tzw. otulinę. Jej zadaniem jest zabezpieczenie obszaru parku przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych. Park narodowy jest samodzielną państwową jednostką budżetową, z własną administracją, którą kieruje dyrektor. Przy dyrekcji parku działa również rada naukowa parku narodowego. Jest to organ opiniotwórczy i doradczy. Jego członkowie to przedstawiciele nauki, organizacji ekologicznych oraz zainteresowanych administracyjne samorządów.