W kręgu poezji: 85 – lecie urodzin Wisławy Szymborskiej

Wisława Szymborska, poetka nagrodzona w 1996 r. nagrodą Nobla, urodziła się 2 lipca 1923 roku w Bninie koło Kórnika, dziś części tego miasta. Od 1929 roku mieszka w Krakowie. Studiowała w latach 1945-1948 polonistykę i socjologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1953-1966 była redaktorem działu poezji w tygodniku Życie Literackie. Pierwsze wiersze opublikowała w 1945 roku w prasie literackiej…

Wisława Szymborska nie lubi wścibstwa. Nigdy nie chciała mieć „biografii zewnętrznej”, zawsze uważała, że wszystko, co ma do powiedzenia o sobie, jest w jej wierszach. Kiedy po przyznaniu nagrody Nobla oblegli ją dziennikarze, usłyszeli, że laureatka nie lubi odpowiadać na pytania dotyczące jej życia i nie rozumie ludzi, którzy zwierzają się ze wszystkiego. Przy różnych okazjach powtarzała: Publiczne mówienie o sobie zubaża wewnętrznie.

Pisanie życiorysu
Obowiązuje zwięzłość i selekcja faktów.
Zamiana krajobrazów na adresy
i chwiejnych wspomnień w nieruchome daty.
Z wszystkich miłości starczy ślubna,
a z dzieci tylko urodzone.
Ważniejsze kto cię zna, niż kogo znasz.
Podróże tylko jeśli zagraniczne.
Przynależność do czego, ale bez dlaczego.
Odznaczenia bez za co.
Pisz tak, jakbyś z sobą nigdy nie rozmawiał
i omijał z daleka.
Pomiń milczeniem psy, koty i ptaki,
pamiątkowe rupiecie, przyjaciół i sny.

Źródło: A.Bikont, J.Szczęsna. Pamiątkowe rupiecie,przyjaciele i sny Wisławy Szymborskiej. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1997