Książka i film

26 maja 2008 r. zmarł Sydney Pollack, słynny amerykański reżyser. Pochodził z rodziny rosyjskich Żydów. Ojciec był bokserem, potem zaś farmaceutą. Matka alkoholiczka zmarła, gdy Pollack miał 16 lat.

Wychowywał się w Indianie. Aktorstwo studiował w nowojorskim Neighborhood Playhouse u Sanforda Meisnera, uchodzącego za jednego z najlepszych nauczycieli tego fachu. Występował na Brodwayu i w telewizji. W końcu zaczął reżyserować.
Jak sam często mawiał : „Nie cenię filmu, przy którego robieniu się bawię. Jeśli film jest dobry, to jest to bardzo ciężka praca”.
Sydney Pollack był twórcą oddanym swej pracy, podejmował różne wyzwania, kreował genialne opowieści.

Pierwsze, wyreżyserowane przez niego filmy to:
Jeremiah Johnson, Tacy byliśmy, Trzy dni Kondora wg K.Folleta, Havana.

Potem powstały kolejne słynne filmowe opowieści:
Czyż nie dobija się koni? Wg Horace’a McCoya, Tootsie, Bobby Deerfield, Firma wg Johna Grishama i inne, mniej znane tytuły.
Za „Pożegnanie z Afryką” wg afrykańskich wspomnień Karen Blixen w 1985 roku otrzymał Oscara w kategorii za reżyserię i dla najlepszego filmu. Jako aktor pojawił się m.in. w filmach Kubricka i Allena.
Jego ostatnim filmem był dokument o słynnym architekcie Szkice Franka Gehry z 2005 roku.
Tłumacz słowa na obraz filmowy zawsze jest w jakimś sensie zdrajcą, bo dla walorów literackich znaleźć musi odpowiednik, który nie jest czymś tożsamym. Buduje więc artystyczny byt równoległy, często ograniczając się tylko do fabularnego planu, strzępów dialogu, do generalnej wymowy. Uchwycenie tego połączenia jest zadaniem bardzo trudnym, dlatego tak wiele adaptacji filmowych wielu wspaniałych dzieł literackich nie mieści się w kanonie twórczości doskonałej.
Sydney Pollack potrafił doskonale oddać piękno utworu literackiego, potrafił go poszerzyć o własną interpretację, dodać coś od siebie.
Książka Pożegnanie z Afryką to kilkanaście lat wspomnień autorki. To zbór gawęd, ukazujących Afrykę z punktu widzenia wykształconej Europejki, opisujących jej surowość i piękno.
Film to bardziej biografia Karen Blixen. Dzieło użyczyło tytułu na potrzeby filmy i wyszło naprzeciw marzeniom reżyserskim Pollacka, zaś najistotniejszym zabiegiem adaptacyjnym było dopinanie dialogów, niemal nieobecnych w pierwowzorze.

Źródło:
Gazeta Wyborcza nr 123/2008
Słownik adaptacji filmowych, Wyd, ParkEukacja 2005