Rok 2007 rokiem generała Władysława Andersa

Powiększ obraz

ŻYCIE I SŁUŻBA ŻOŁNIERZA
Władysław Anders
-generał broni Wojska Polskiego,Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w latach 1944-1945.

KALENDARIUM

1892 – urodzony 11 sierpnia w Błoniach, powiat kutnowski. Od najmłodszych lat zakochany w koniach, siłą rzeczy jego ulubioną rozrywką stała się jazda konna. Uczęszczał do warszawskiego gimnazjum realnego, studiował na politechnice w Rydze.
1913 – jako poddany cara zostaje powołany do kawalerii rosyjskiej. Kończy szkołę wojenną dla oficerów rezerwy.
1914 – po wybuchu I wojny światowej zmobilizowany do armii. Służył w dragonach. Po ukończeniu Akademii Sztabu został szefem sztabu dywizji piechoty.
1917 – po wybuchu rewolucji rosyjskiej wstąpił do tworzącego się korpusu polskiego generała Dowbór-Muśnickiego. Brał udział w organizowaniu 1. Krechowieckiego Pułku Ułanów. Objął w nim dowództwo 1. Szwadronu. Później był szefem sztabu 1. Dywizji Strzelców.
1919 – po powrocie do kraju, w czasie powstania wielkopolskiego, był szefem sztabu Armii Wielkopolskiej. Zajmował się formowaniem 15. Pułku Ułanów Poznańskich.
1920 – dowodząc tą formacją w stopniu pułkownika, wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za męstwo został odznaczony przez marszałka Józefa Piłsudskiego Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.
1921 – wysłany do Francji na studia w Wyższej Szkole Wojennej w Paryżu.
1923 – został dyrektorem nauk na kursach dla wyższych dowódców, a następnie szefem sztabu inspektora kawalerii generała Tadeusza Rozwadowskiego.
1925 – przewodził polskiej reprezentacji na zawodach hippicznych w Nicei, gdzie Polacy zdobyli trzy nagrody indywidualne i zespołowo Puchar Narodów.
1926 – podczas zamachu majowego opowiedział się po stronie prezydenta Stanisława Wojciechowskiego,został szefem Sztabu Wojsk Rządowych.
Później zostaje mianowany przez Józefa Piłsudskiego szefem Sztabu Generalnego Inspektoratu Kawalerii. Potem nastąpił awans na generała brygady.
1937 – zostaje dowódcą Nowogrodzkiej Brygady Kawalerii.
1939 – toczył walki na granicy Prus Wschodnich osłaniając Mazowsze, po rozbiciu oddziałów Naczelnego Wodza udał się na południe, w kierunku Rumunii, lawirując między wojskami niemieckimi, Armią Czerwoną oraz partyzantką ukraińską. W końcu został pojmany i uwięziony w więzieniu NKWD we Lwowie. Przesłuchiwany i torturowany, oskarżany o zbrodnie przeciwko Związkowi Radzieckiemu, nie ugiął się i chociaż usilnie namawiany, nie wstąpił do Armii czerwonej.
1940 – przewieziony do centralnego wiezienia NKWD Łubianka w Moskwie. Do Polski miał już nigdy nie wrócić.
1941 – uwolniony z więzienia, na polecenie gen. W. Sikorskiego tworzy Armię Polską w ZSRR.
1942/1943 – odbywają się intensywne szkolenia, zbrojenie. 2. Korpus Polski pod dowództwem Gen. Andersa przerzucony zostaje do Włoch.
1944 – 18 maja rano po krwawych walkach, Polacy zdobywają ruiny klasztoru na wzgórzu masywu Monte Cassino.
1945 – 0d 26 lutego (do 21 czerwca) Anders pełni obowiązki naczelnego wodza Polskich Sił Zbrojnych i głównego Inspektora Sił Zbrojnych. Krytykuje postanowienia konferencji jałtańskiej. W maju 2. Korpus zdobywa Bolonię.
1946 – nowe, komunistyczne władze Polski pozbywają Andersa obywatelstwa. Generał pozostaje na emigracji w Wielkiej Brytanii.
Dużo publikuje, staje się duchowym przywódcą i największym autorytetem polskiej emigracji.
1970 – umiera w Londynie w nocy z 11 na 12 maja, dokładnie w rocznicę natarcia polskiego pod Monte Cassino.

Władysław Anders – Bez ostatniego rozdziału : wspomnienia z lat 1939-1946

  • „Książka ta opisuje, z bezmiaru zdarzeń drugiej wojny światowej, tylko cząstkę : to na co, jako dowódca znacznej części Polskich Sił Zbrojnych, patrzyłem własnymi oczyma i co przeżywałem z bliska i czynnie, tak iż z tych działań pozostały mi nie tylko wspomnienia lecz i archiwa.
  • Dzieje oręża polskiego w tej wojnie, to – po wrześniu 1939 w Polsce – walki polskie ramię do ramienia ze sprzymierzonymi we Francji, Narvik i bitwa o Wielką Brytanię, Tobruk, dni chwały lotnika i marynarza polskiego, największy w Europie opór podziemny, potem Monte Cassino, Ancona, Bolonia a jednocześnie Normandia, Belgia, Holandia.
  • Dzieje losów sprawy polskiej w tej wojnie, to – po sojuszu polsko-brytyjskim 1939 i karcie atlantyckiej 1941 – Teheran, Jałta, Pocztam i oddanie sprawy Polski pod władzę Rosji” (W. Anders)

Bez ostatniego rozdziału – tak tom swych wspomnień nazwał generał Władysław Anders. Tłumaczył, że dopiero wyzwolenie Polski spod władzy komunistów będzie zwieńczeniem opisywanej przezeń epopei.